ደዴ እና አዳኩ በጣም የቅርብ ጓደኛሞች ነበሩ።

ዶዶዋ በሚባል ከተማ ውስጥም አብረው ይኖሩ ነበር።

አንድ ቀን፣ ማንጎ ለመልቀም ወደ ዶዶዋ ደን ለመሄድ ወሰኑ።

ወደ ደኑ ውስጥ ዘልቀው (በጣም ርቀው) ገቡ።

ብዙ ማንጎዎችን ለቀሙ፤ ቅርጫቶቻቸውንም ሙሉ በሙሉ ሞሏቸው።

ወደ ቤታቸው እየተመለሱ ሳለ፣ መንገዱ ጠፋባቸው።

መጨለም ስለጀመረ በጣም ፈሩ።

እባካችሁ እርዱን! እያሉ መጮህ ጀመሩ።

ድንገት አንድ ሰው ብቅ አለና፦ "በዚህ ባልተለመደ (በመሸ) ሰዓት በጫካ ውስጥ ምን ታደርጋላችሁ?" ሲል ጠየቃቸው።

እነሱም ማንጎ ለቅመው ሲመለሱ ወደ ቤታቸው የሚወስደው መንገድ እንደጠፋባቸው ነገሩት።

ሰውየውም እስከ ቤታቸው ድረስ አምጥቶ ለወላጆቻቸው አስረከባቸው።

ወላጆቻቸው ልጆቻቸውን በማየታቸው በጣም ተደሰቱ፤ ሰውየውንም አመሰገኑት።

ሰውየውም 'ደግ ሳምራዊ' ነበረ።