አንድ ትልቅ ከተማን የሚያስተዳድር ንጉሥ ነበር። ንጉሡም አዳ እና አና የሚባሉ መንታ ሴት ልጆች ነበሩት። ሁለቱም በመልክ በጣም ይመሳሰሉ ነበር፣ ባህሪያቸው ግን ፈጽሞ ይለያይ ነበር።

አዳ ትሁት፣ ተረጋጋና ታዛዥ ልጅ ነበረች። አና ግን መጫወትና መዝናናት የምትወድ፣ ቀበጥና ትንሽ ሰነፍ ነበረች። ንጉሡ ልጆቹን በመልክ መለየት ስለማይችል እያንዳንዳቸው የራሳቸው ልብስና ጫማ እንዲኖራቸው ያደርግ ነበር።

ከእለታት አንድ ቀን አና በቤተመንግሥቱ መቆየት ስለሰለቻት ሌሊት ላይ የአዳን ቀሚስና ጫማ ለበሰች። ማንም ሳያያት በቤተመንግሥቱ አጥር ላይ ዘላ ወጣች። ከዚያም ወደ አስፈሪው ጫካ ተጓዘች።

አና ጫካውን አቋርጣ የሚያምረውን ፏፏቴ አገኘች። በዚያም በደስታ ዋኘች፣ ከወፎች ጋር ዘመረችና በዛፎች መካከል ተጫወተች። ከዚያም ወደ ቤተመንግሥቱ ተመልሳ የራሷን ልብስ ለብሳ ተኛች።

በቀጣዩ ጠዋት አና በጣም ደክማ እስከ ቀትር ድረስ ከአልጋዋ መነሳት አልቻለችም። ይህንንም ተግባር ደጋገመች። ንጉሡም ልጁ ለምን እንደምትደክም ተጨነቀና እውነቱን እንዲያውቁ ሰላዮችን እንዲከታተሏት አዘዘ።

አና እንደተለመደችው የአዳን ልብስ ቀይራ በአጥሩ ላይ ዘላ ስትወጣ ሰላዮቹ ተከተሏት። ፏፏቴው አጠገብ ስትደርስ ጫማዋን አውልቃ ልትዋኝ ስትዘጋጅ ሰላዮቹ ሊይዟት ሞከሩ። አና ግን ፈርታ ከእጃቸው አመለጠች።

ወደ ቤተመንግሥቱ በፍጥነት ስትመለስ የአዳ ቀሚስ ተቀደደ። አና ግን ይህንን ሳታስተውል ተመልሳ የራሷን ልብስ ለብሳ ተኛች። በማግስቱ ሰላዮቹ ከአጥሩ ላይ የተቀደደ የአዳ ቀሚስና ከፏፏቴው አጠገብ የተገኘ የአና ጫማ ይዘው ወደ ንጉሡ ቀረቡ።

ንጉሡም ሁለቱንም ልጆች ጠርቶ ምን እንደሆነ ጠየቃቸው። አዳ “አባቴ ሆይ፣ ስለዚህ ጉዳይ ምንም አላውቅም” አለች። አናም እውነቱን ሳትናገር ዝም አለች። ንጉሡ ጥፋተኛዋን መለየት ስላልቻለ ሁለቱንም ለመቅጣት ወሰነ።

ቅጣቱ ሊፈጸም ሲል አና በጣም ፈርታ፣ “እኔ ነኝ አባቴ! እባክህ ይቅር በለኝ። እህቴንም ሳታውቅ በችግሬ አስጠያቂ ሆናለች። በቤተመንግሥቱ መቆየት ስለሰለቸኝ ነው ይህን ያደረግሁት። ከእንግዲህ ግን እንደዚህ አላደርግም” ብላ እያለቀሰች እውነቱን ነገረችው።

ንጉሡም አና እውነቱን በመናገሯና ስህተቷን በመቀበሏ ይቅር አላት። አቅፎም አጽናናት። አናም ከዚያ በኋላ ወላጆቿን መታዘዝ፣ እውነትን መናገርና ስህተት ስትሠራ ይቅርታ መጠየቅ ተማረች።