ከዕለታት አንድ ቀን፣ በአንድ ለምለም መስክ ላይ አብረው የሚኖሩ ሁለት ደግ ጓደኛሞች ነበሩ—እነሱም በሬውና አህያ ነበሩ። ዘወትር አብረው ይጫወታሉ፣ አብረውም ይበላሉ።አንድ ቀን በሬው አህያዋን ተመልከቶ፣ “ጓደኛዬ... እኛ ሁልጊዜ ለምን ብቻችንን አብረን እንኖራለን? ለምን ሁለታችንም የየራሳችንን ትዳር መስርተን በደስታ አንኖርም?” አላት።

አህያዋም በሀሳቡ በጣም ተስማምታ፣ “እውነትህን ነው! ሀሳብህ በጣም ደስ ይላል” አለችው።ነገር ግን ተወዳጅ የሆኑ የትዳር አጋሮችን የት ማግኘት እንደሚችሉ ስላላወቁ፣ በዱር ውስጥ ወደሚኖረውና ሁሉንም ወደሚያውቀው የዱር እንስሳት ንጉሥ—አንበሳ ዘንድ ለመሄድ ወሰኑ።

አንበሳው ዘንድ እንደረሱም በሬው ሰገድ ብሎ፣ “ታላቁ ንጉሥ ሆይ! እኛ የመጣነው ለእኛ ባልና ሚስት የሚሆኑ መልካም አጋሮችን ፈልገን ነው” አለ። አህያዋም በበኩሏ “እኔም ደግሞ መልካም ባል ፈልጌ ነው የመጣሁት” አለች።ንጉሥ አንበሳ የነገሩን ሁኔታ ሲሰማ ጥቂት ግር አለው። የሁለቱንም እውነተኛ ፍላጎትና ብስለት ለመፈተን ስላሰበ፣ “ጥሩ! ሀሳባችሁን ተረድቻለሁ።

ነገር ግን ከ7 ቀን በኋላ ተመልሳችሁ ኑ” አላቸው።በሬውና አህያዋ በአንበሳው ሀሳብ ተስማምተው በደስታ ወደ ቤታቸው ተመለሱ። እነዚያን 7 ቀናትም በትዕግስትና በጉጉት ተጠባበቁ።ቀኑ ደረሰ! ከ7 ቀን በኋላ በሬውና አህያዋ ተያይዘው ወደ ንጉሥ አንበሳ ቤት አመሩ። አንበሳውም ዝግጁነታቸውንና ብልሃታቸውን የሚያይበትን አንድ ከባድ ፈተና ፈተናቸው።

በሬውና አህያዋ ግን ሳይፈሩ ፈተናውን በሙሉ ብቃትና በጥበብ ደረጃዉን አለፉት።
ንጉሥ አንበሳው በጥበባቸውና በጥበባቸው በመደነቅ በጣም ደስ አለው።

ወዲያውኑም ለሁለቱም ፍፁም የሚመጥኗቸውን፣ ተወዳጅ የሆኑ ባልና ሚስት ሰጣቸው።በሬውና አህያዋም በላያቸው ላይ በነበራቸው ጥረትና ትዕግስት ተደስተው፣ ከአዲሶቹ አጋሮቻቸው ጋር በደስታና በፍቅር አብረው መኖር ጀመሩ።