ከዕለታት አንድ ቀን አንድ ገበሬ በጠና ታመመና ሞቱ ሲቃረብ ልጆቹን አስጠራቸውና አንድ ትልቅ እና ልጆቹ እንዲጓጉ የሚያደርግ ኑዛዜ ተናዘዘላቸው።

ልጆቹንም ካስጠራቸው በኋላ በአጠገቡ አቁሞ ልጆቼ ሆይ አሁን የምነግራችሁን ኑዛዜ ልብ ብላችሁ አዳምጡ ብሎ ኑዛዜውን ቀጠለ አሁን በሽታው ስለጠናብኝ ከቦታችን የደበቁትን ወርቅ ቦታውን ላመለክታችሁ አልተቻለኝምና ቦታውን በመደዳው ቆፍራችሁ እንድትፈልጉ አላቸው።

ልጆቹም የሞተውን አባታቸውን ከቀበሩ ብሀላ ያባታቸውን ኑዛዜ ተከትለው ዶማቸውንና አካፋቸውን ይዘው ወርቁን ለማግኘት ቦታቸውን ዳር እስከ ዳር ቆፈሩት ነገር ግን አባታቸው እንደዚህ ያላቸው ልጆቹ ስራ እንዳይፈቱ ብሎ ነው እንጂ በርግጥ ወርቅ ደብቆ አይደለም።

ልጆቹም ወርቁን ባጡ ጊዜ እንዲህ ወርቁን ካጣነው የቆፈርነውን ቦታችንን ስንዴ እና ገብስ እንዝራበት ብለው ዘሩበትና የዘሩት ጥሩ ሆነላቸው። የዘሩትን ፍሬም ጥሩ ሆኖ አፈራላቸው። ፍሬያቸውንም እየሸጡ ወርቃቸውን ይሰበስቡ ጀመር። ያን ጌዜ ጥቅማቸውን ካወቁ በኋላ ልጆቹ ስራ እንዳይፈቱ መሬቱ እንዳይቦዝን ብሎ ነው እንጂ አባታቸው ወርቅ እንዳልደበቀ ተረዱ ይባላል