በአንድ ወቅት በአንድ ሰፊና ውብ ጫካ አጠገብ ትንሽ መንደር ነበረች። በዚያም አባ ገብረ የሚባል ገበሬ እና ታማኝ አህያው ይኖሩ ነበር። አህያው ትልቅ ጉልበት ባይኖረውም በጣም ብልህና ደፋር ነበር። የመንደሩ ልጆችም "ጀግናው አህያ" ብለው ይጠሩት ነበር።

ከዕለታት አንድ ቀን በጫካው ውስጥ አንድ ኃይለኛ አንበሳ ታየ። አንበሳው በየቀኑ ከጫካው ወጥቶ በመንደሩ አቅራቢያ ይመላለስ ጀመር። እንስሳቱም በጣም ፈርተው መደበቅ ጀመሩ። የመንደሩ ሰዎችም ልጆቻቸውን ብቻቸውን እንዳይወጡ አስጠነቀቁ።

አንድ ቀን አህያው በሜዳ ላይ ሳር እየበላ ሳለ አንበሳው በድንገት ከዛፎቹ መካከል ብቅ አለ። "አሁን አንተን እይዝሃለሁ!" አለ አንበሳው። አህያው በጣም ቢፈራም ወዲያውኑ ከመሸሽ ይልቅ ትንሽ አሰበ። "ከዚህ አንበሳ ጋር በጉልበት ልወዳደር አልችልም፤ ግን በብልሃት ራሴን ማዳን እችላለሁ" አለ በልቡ።

ከዚያም አህያው በመተማመን ወደ አንበሳው ተመለከተና፣ "አንበሳ ንጉሥ ሆይ፣ እኔን ከመብላትህ በፊት አንድ ነገር ልንገርህ። እዚህ አካባቢ ከአንተ የበለጠ ኃይለኛ አንበሳ አለ" አለው። አንበሳው ተቆጥቶ፣ "ማን ነው ከእኔ የሚበልጠው?" ብሎ ጠየቀ።

አህያውም አንበሳውን አንድ ትልቅ የድንጋይ ጉድጓድ አጠገብ ወሰደው። ጉድጓዱ ውስጥ ጥልቅ ውሃ ነበር። አህያውም "እነሆ፣ ያ ኃይለኛ አንበሳ እዚያ ነው!" አለ። አንበሳው ወደ ውሃው ተመለከተና የራሱን ነጸብራቅ አየ። "እውነትም ሌላ አንበሳ አለ!" ብሎ አገሳ። በውሃው ውስጥ ያለው "አንበሳ"ም አብሮ አገሳ።

አንበሳው በጣም ተቆጥቶ የውሃውን "አንበሳ" ለማጥቃት ወደ ጉድጓዱ ሊዘል ሲል አህያው በፍጥነት ከዚያ ርቆ ሮጠ። አንበሳው ግን ወደ ጥልቁ ውሃ ውስጥ ወደቀ። የውሃውን ዳርቻ ለመያዝ ቢሞክርም መውጣት አልቻለም።

አህያውም ሩጦ ሩጦ ከጉድጓዱ ርቆ ወደ መንደሩ በደህና ተመለሰ። የመንደሩ ሰዎች የሆነውን ሲሰሙ በጣም ተደሰቱ። ልጆቹም አህያውን ከበው "ጀግናው አህያ! ጀግናው አህያ!" እያሉ አጨበጨቡለት።

አህያው ግን ራሱን ከፍ አድርጎ አልታበየም። እንዲህ አላቸው፦ "እኔ አንበሳውን በጉልበቴ አላሸነፍኩትም። በፍርሃት ሳልደናገጥ ማሰብ ስለቻልኩ ነው ራሴን ያዳንኩት። አንዳንድ ጊዜ ከትልቅ ጉልበት ይልቅ ብልሃትና ድፍረት ይበልጣሉ።"